Logo PKN

Menu

Deelgenoten PDF   E-mail
FIESTA !! In Mexico houden ze wel van een feestje, of fiesta zoals ze dat hier noemen.

.

Beste gemeenteleden,
FIESTA !!  In Mexico houden ze wel van een feestje, of fiesta zoals ze dat hier noemen. De afgelopen tijd hebben we van alles gevierd hier in Tapachula en omstreken en met dit thema willen we jullie wat meer laten weten over ons werk:
- Feest in de kerk
- Noche Mexicana, een nationale feestdag
- De Piñata, een kinderfeestje
.
Feest in de kerk
Alle officiële feestdagen worden in Mexico in de kerk gevierd. Zoals bijvoorbeeld moederdag, vaderdag en ‘noche Mexicana’. Voor alles wordt een echte kerkdienst gehouden. Een “gewone” kerkdienst is dan wel officieel geen fiesta, maar wat ons betreft was het afgelopen zondag absoluut een fiesta in de kleine mission die we bezochten. Een mission is een kerk die net is “geplant”: Een grotere gemeente stuurt elke zondag een aantal mensen naar een mission om daar te preken en de kerk te helpen met opstarten. Net zolang todat ze voldoende leden hebben en zelfstandig verder kunnen. Wij waren te gast in een mission in een afgelegen dorpje, hoog in de bergen, aan de voet van de vulkaan Tacana vlakbij Guatemala.
Wat een feest was het. We waren maar met weinig, misschien 20 mensen in totaal, maar we zongen uit volle borst, er werd gebeden en gedankt, er was een bijbelstudie waar iedereen aan deelnam en na de dienst was er heerlijke koffie bij een familie thuis. Met een oude man zat ik samen op een bankje te genieten van het uitzicht, de koffie– en bananenplanten en andere prachtige bloemen en planten, terwijl we praten over wat God heeft gedaan in zijn leven. Er werd een maaltijd geserveerd en er was ruimte voor iedereen. Wat een feest. We hebben inmiddels heel wat kerkdiensten bijgewoond hier en jammer genoeg is er in veel kerken weinig harmonie en zijn er veel problemen binnen het leiderschap van de kerk met macht en geld, maar bij deze kleine missie was er eenheid, openheid en broederschap.

.

‘Noche Mexicana’
Mexicaanse nacht, volgens de naam is deze feestdag alleen een avond, maar in werkelijkheid duurt het zo’n drie dagen en de hele maand vooraf gaande aan dit feest wordt er naar toe geleefd. Voor de mannen in Centro Shalom een moeilijke periode. Op feestdagen voelen ze zich vaak eenzaam en denken ze terug aan de tijd dat ze nog verslaafd waren, missen ze juist hun familie en zien ze het somber in. Gelukkig houden ze in Centro Shalom rekening met de gevoelens van deze mannen en organiseren ze juist op deze dagen activiteiten.
Ex-internos, mensen die eerder in Centro Shalom opgenomen waren, maar inmiddels weer zelfstandig kunnen wonen werden ook uitgenodigd om mee te doen met de feestelijkheden. Het werd een geweldige avond. We deden verschillende spellen met elkaar. Voor ons zijn die spelletjes soms wel wat kinderachtig, ga allemaal in een kring staan en zeg je naam en doe een dier na. Sommige internos konden gewoon geen dier verzinnen, terwijl alleen hond en kat nog maar gezegd waren. Het laat wel zien hoeveel schade hersenen oplopen door teveel aan alcohol en drugs. Juist daarom is dit proces van herstel noodzakelijk. Waarschijnlijk zal de beschadiging aan de hersenen niet meer herstellen, maar er is gelukkig wel emotioneel herstel en krijgen deze mannen een nieuwe kans.
Na de spelletjes zongen we samen aanbiddingsliederen en was er een maaltijd. Olivia heeft die avond weer heel wat harten gestolen. Wellicht dat veel van deze mannen, die zelf ook kinderen hebben, door haar aanwezigheid een stimulans ervoeren om door te zetten met afkicken

Een avond samen met de internos zorgt voor tegenstrijdige gevoelens. Aan de ene kant denk je: waarom heb je het zo ver laten komen. Aan de andere kant leer je op dit soort momenten mensen kennen die eigenlijk heel gewoon zijn en graag terug zouden willen naar hun familie, verlangen naar een nieuwe kans.
Op deze avond ondervonden we ook dat het echt bijzonder is dat juist deze mensen zo vervuld zijn met blijdschap en dat ze werkelijk ervaren dat ze een nieuwe kans krijgen. Niet gegeven door mensen, maar door Jezus. Wie zijn wij dan om te oordelen over wat achter ze ligt.

.

De Piñata,een kinderfeestje
Een verjaardag is natuurlijk een prima reden om weer een feest te organiseren. Voor ons was de verjaardag van Olivia het eerste feest wij wat zelf hier hebben georganiseerd. Een kopje koffie en een taartje, we hoeven er niet zoveel ophef over te maken dachten wij, ze wordt nog maar 2, dus dat beseft ze toch allemaal niet. Maar daar waren de mensen hier het niet mee eens. Jullie zijn in Mexico, dus moet Olivia het goed vieren. We hadden een aantal mensen uitgenodigd we wisten eigenlijk niet wat we konden verwachten. Natuurlijk zou iedereen te laat komen. Uiteindelijk zat het huis afgeladen vol omdat de mensen die we uitgenodigd hadden ook nog wat extra mensen meegenomen hadden. Een van de genodigden had een pinata voor Olivia gekocht. Een pinata is een pop van papier mache, zo groot als Olivia zelf, ook met blond haar. Deze pop is gevuld met snoepjes en moet je kapot slaan. Olivia was helemaal blij met zo’n prachtig kado, een levensgrote pop, ze gaf de pop kusjes en danste er omheen. Toen kwam het moment dat de pop opgehesen werd en ze er met een stok op moest slaan zodat er (nadat iedereen er op zou slaan) snoepjes uit zouden vallen. Olivia was woest, haar nieuwe pop, daar sla je niet op. Ze was zo boos dat niemand meer op de pop durfde te slaan. Wij vonden het wel begrijpelijk dat ze haar nieuwe aanwinst niet kapot wilde maken, maar onze gasten begrepen er niets van.

.

Om voor tedanken en te bidden
We zijn dankbaar dat alles zo goed gaat met ons als gezin. Erika heeft wel dengue gehad, maar is wonderbaarlijk snel hersteld en het is bijzonder dat we verder ondanks alle veranderingen ons zo op onze plaats voelen hier.
Binnen de kerk gebeuren veel mooie dingen, maar we merken dat er veel problemen zijn in het leiderschap van de kerk. Er is veel onnodig machtsvertoon en daardoor angst om eerlijk te zijn. Goede initiatieven worden niet opgepakt omdat men bang is teveel in het zicht te treden en daarmee de “machtige” leiders te irriteren.
Willen jullie bidden voor de internos van centro Shalom, dat ze standvastig zullen zijn en niet terug zullen vallen in oude verslavingen? Er zijn een aantal internos die binnenkort zelfstandig mogen gaan wonen, dat is heel fijn, maar het is moeilijk om een baan te vinden en geschikte woonruimte.
Hartelijke groeten van Machiel en Erika.

 
< Vorige   Volgende >