Logo PKN

Menu

Open Doors: Oezbekistan PDF   E-mail
De Vader heeft zich zó aan zijn kinderen verbonden dat hij zijn macht aan ons bidden heeft gekoppeld; Hij handelt als wij bidden.


(Uit: het gebed van O. Hallesby)

.

Terugreizend vanuit Zwolle, heb ik op m’n netvlies nog steeds het stralende gezicht  van de Oezbeek Makset Djabbar-bergenov.  Tijdens de Open Doors-dag begin november stond hij bijna een uur op het podium om er zijn verhaal te vertellen aan meer dan 7.5000 luisteraars. Het deed hem merkbaar goed zich tussen betrokken broers en zussen uit Nederland en België te bevinden. Hij ging er gewoon van strálen.

Hij is 32 jaren jong deze Makset, al maakte hij in die tijd veel afschuwelijke momenten  mee. Pas op 19-jarige leeftijd hoorde hij dat zijn biologische ouders hem, bij zijn geboorte, aan zijn lot hadden overgelaten en dat adoptie-ouders zich over hem hadden ontfermd. Makset had daarna tijd nodig om te ontdekken wie hij nu eigenlijk  écht was. Ook of zijn bestaan wel de moeite waard was. Hij ervaarde innerlijke leegte.  Een zoektocht in gesprek met anderen bracht hem in contact met de naam Jezus. Dat haakte. Opmerkelijk in deze voormalige Sovjet deelstaat.

Het duurde daarna nog lang voor Makset zich aan Jezus’ liefde durfde toevertrouwen, maar toen dat eenmaal een feit was, gaf hem dat grond onder de voeten. Hij wist zich aangesproken de naam van zijn Redder breder bekend te maken en begon religieuze boeken te maken en te verspreiden onder christenen met een moslimachtergrond. Hij werd hun voorganger.
Daar is de overheid in zijn land echter niet van gediend en dus moest hij vluchten voor zijn leven. Op een wonderlijke manier, kwam hij met zijn gezin buurland Kazachstan binnen. Oezbekistan vroeg daarna om zijn uitlevering en in afwachting daarvan moest hij
de gevangenis in.

Op het podium in Zwolle vertelt hij dat terugkeer naar zijn land voor hem niet aantrekkelijk was vanwege een mogelijke straf van 25 jaar. Hij streed een heftige strijd om vertrouwen op God. Geloof groeide zó dat hij er uiteindelijk voor koos om zijn leven en dat van zijn gezin met 5 jonge kinderen in handen van God de Vader te geven. Die geeft immers beloften dat Hij voor zijn kinderen zal zorgen?
Velen zetten zich in voor Makset en zijn gezin.
Uiteindelijk zwicht Kazachstan onder internationale druk; Makset wordt niet uitgeleverd en mag asiel aanvragen in het Westen.
Opnieuw twijfel; wie gaat dan voor de kerk van Makset zorgen? God geeft hem een duidelijk antwoord; ‘Makset, het is Mijn kerk’.

Op 4 december ’12  verliet het gezin Centraal Azië om zich te vestigen in Zweden. Hij gelooft in Gods vervolgplan voor hem en zijn gezin.
De ruimte in dit blad laat niet toe om meer details uit het leven van Makset in relatie met God te beschrijven. Deze jonge man heeft onderweg als vluchteling steeds ervaren dat de Heer aan zijn rechterhand was en hij dus de beste bescherming genoot die er te wensen viel.
Daar gaat een mens van strálen.

De organisatie riep op de collecte voor ondersteunend evangelisatiewerk in Centraal-Azië mee te financieren.
De bezoekers van de dag gaven super-royaal tienduizenden euro’s  en lieten zó zien dat zij als broers en zussen oprecht betrokken zijn om de landgenoten van deze jonge Oezbeek meer mogelijkheden te bieden kennis te nemen van Redder Jezus Christus en de kerk daar een hart onder de riem te steken!! Juist in een tijd van crisis !

De geschiedenis van Makset maakt duidelijk dat christenen uit het Vervolgde deel van Christus’ Kerk het zwaar hebben maar óók dat zij in hun situatie de zorg van de hemelse Vader ervaren. Daar werden de bezoekers van de Open Doors-dag op hun beurt door bemoedigd.

Lees nog eens de woorden van O. Hallesby en laat je aansporen te bidden bijv. voor de jonge Tohar Haydarov, onschuldig veroordeeld tot 10 jaar in een Oezbeeks werkkamp.
Ook Alimjan Yimiti die 25 jaar in een Chinees werkkamp voor de boeg heeft en Asia Bibi in een Pakistaanse dodencel.  

.

Wellicht hoor je nooit wat je gebed precies uitwerkt maar dat het uitwerkt, daar mag  u/je verwachting van hebben!

Namens de werkgroep – Janny Hekman

 

 
< Vorige   Volgende >