Logo PKN

Menu

Deelgenoten: Nieuwsbrief van de familie Kommers in Mexico. PDF   E-mail

Op 31 oktober is Johannes Laurens Kommers Beute geboren. Zijn roepnaam is Laurens.

Het is voor ons heel bijzonder dat we hier de geboorte van Laurens mochten meemaken. Aan de ene kant is het natuurlijk wel heel jammer dat familie en vrienden niet op bezoek kunnen komen, maar aan de andere kant voelen we ons door Laurens nu nog meer deel van de gemeenschap hier.
Alles gaat natuurlijk wel wat anders dan in Nederland, maar de zorg in het ziekenhuis was erg goed. Kraamzorg kennen ze hier niet, maar gelukkig wilden veel mensen ons de eerste dagen helpen door op Olivia te passen of door te koken. Machiel kon de eerste twee weken ook wat meer thuis zijn.
In Nederland moet je een kind 3 dagen na de geboorte aangeven op het gemeentehuis, hier heb je daar 180 dagen de tijd voor, maar inmiddels hebben we Laurens al ingeschreven in het Mexicaanse register. Vader, moeder en kind moeten daar bij aanwezig zijn, maar ook twee getuigen. De predikant met wie wij veel werken en zijn vrouw wilden wel getuigen zijn, maar dan wilden ze vanaf dat moment ook opa en oma genoemd worden!
Tot grote schok van de mensen hier ondernemen we alweer van alles, ook samen met Laurens, hier blijven moeder en kind 40 dagen in huis. We zijn blij en dankbaar met onze gezonde zoon.

.

Centro Sjalom:
‘Pásame tu block’ geef mij je steen, zo heet de actie die CRISAC hier in de kerk voert om fondsen te werven voor de nieuwbouw. Een mooie actie waarmee ze niet alleen om geld vragen, maar waarbij ze ook aan de kerken vragen om echt te komen helpen bij de bouw. Zoals in de tijd van Nehemia de mensen samen hun stad weer opbouwden, zo willen ze hier samen bouwen aan het nieuwe centrum.
We schreven in de vorige brief nog dat er nog niet gebouwd kon worden omdat er mogelijk archeologische resten in de grond zaten. Nu is dat allemaal geen probleem meer en is de bouw in volle gang. Het is ongelooflijk om te zien hoe snel het gaat. Meestal werken de mensen hier in de regentijd ‘s middags niet buiten, maar de bouwlieden gaan gewoon tot 5 uur door met werken in de hete zon. De internos (mannen die het afkickprogramma volgen) zijn ook bijna dagelijks te vinden op de bouwplaats. Natuurlijk is er voldoende tijd voor hen om ook hun afkick- en herstelprogramma te volgen. Ze zijn enorm trots dat ze kunnen meebouwen aan het toekomstige centrum. Het is mooi om te zien dat zo alleen al de bouw van het nieuwe centrum zoveel betekent.

.

Werkbezoek:
5 dagen na de geboorte van Laurens werd er door twee GZB-ers beschuit met muisjes bezorgd. Ze kwamen natuurlijk niet alleen om Laurens te bekijken, er stond een werkbezoek gepland. Er zijn verschillende bezoeken en gesprekken geweest met ons, CRISAC en de kerk. Het is goed om zo samen te evalueren hoe het gaat en om te kijken hoe we verder gaan. Natuurlijk was het ook erg leuk om weer eens Nederlanders op bezoek te hebben in Tapachula. Olivia was dan ook erg verdrietig dat de ‘meneren’ echt weer weg gingen.

.

Tapachula:
Planning is misschien niet de beste kwaliteit van de Mexicanen. De lokale overheid in Tapachula bedacht in
november dat ze nog snel voor 31 december de straten moeten repareren omdat ze anders het geld terug moeten geven aan de staat. Dus zijn alle straten nu opengebroken en is de stad een enorme chaos. Olivia naar school brengen duurt twee keer zo lang dan gebruikelijk en gelukkig is Laurens nog in oktober geboren, want het ziekenhuis is inmiddels onbereikbaar.

.

Olivia:
Op school is het binnenkort weer tijd voor de ‘pastorela’ het kerstspel. Olivia is al regelmatig haar dansje aan het oefenen. Het is mooi om te zien hoe zij alle ontwikkelingen beleeft en meemaakt. De komst van een broertje was in het begin wel even wennen voor haar. Na drie dagen stelde ze dan ook voor dat de baby wel terug de buik in kon. Gelukkig heeft ze haar standpunt bijgesteld en is ze nu erg trots en blij met haar broertje.
Van veel dingen maakt ze haar eigen interpretatie bijvoorbeeld als Laurens veel drinkt: “Hij wil heel dik worden”. Een ander grappig voorbeeld is de stropdas. Machiel draagt die nooit en ook op straat zie je ze nauwelijks. Ze heeft de stropdas dan ook maar ‘sjaal voor de kerk’ genoemd.

.

Dankpunten:
* Geboorte van Laurens, we zijn dankbaar dat alles goed gegaan is en dat hij gezond is en goed groeit.
* De bouw van het nieuwe centrum, er zijn twee vrijwilligers die heel veel doen om de bouw mogelijk te maken, het is echt bijzonder dat het allemaal zo voorspoedig gaat.
* Voor de vrienden die we hier hebben en alle hulp die we gekregen hebben, onder andere rondom de geboorte van Laurens.

.

Gebedspunten:
* De kerk gaat in januari nadenken hoe ons werk verder vorm krijgt, willen jullie bidden dat het diaconale werk op een goede manier voortgezet mag worden. We hopen dat het omzien naar de naaste echt iets wordt (en blijft) van de lokale gemeenten hier.
* De komende maanden hopen we dat we Laurens ook een Nederlandse nationaliteit krijgt, willen jullie meebidden dat we dit snel kunnen regelen zonder al te veel bureaucratische vertraging.
* Voor CRISAC hebben we een visie document gemaakt, we bidden dat dit echt tot hulp mag zijn voor CRISAC, dat de vrijwilligers erdoor gemotiveerd mogen worden en dat de betrokkenheid vergroot wordt.

.

Wij wensen u
Gezegende Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar.

Hartelijke groet, Machiel, Erika, Olivia en Laurens
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

 
< Vorige   Volgende >