Logo PKN

Menu

Vervolgd maar niet vergeten: China PDF   E-mail
Over geloven schreef  de vervolgde Chinese predikant Wang Mingdao ooit het volgende:

‘Toen ik in de gevangenis werd gezet, was ik zestig en in de kracht van mijn leven. Ik was een bekende evangelist. Ik wilde meer boeken schrijven en meer preken door heel China. In plaats van God op al deze manieren te dienen, zat ik alleen in een donkere cel. Alles waarmee ik mijn leven invulling had gegeven, was mij afgenomen. Ik had niets te doen behalve God leren kennen. Twintig jaar lang was dat de mooiste relatie die ik ooit gekend heb. Maar de cel was het middel. Ik werd in een cel geduwd, maar u zult uzelf in een cel moeten duwen. U hebt geen tijd om God te leren kennen. God doet dingen namelijk langzaam. Hij werkt in het hart. Wij zijn te vlug. We hebben zoveel te doen- zoveel dat we nooit echt samen zijn met God, zoals Hij dat voor ogen had toen Hij Eden schiep, de volmaakte gemeenschappelijke tuin.’ Voor Wang was het vervolging, of de cel waarin hij opgesloten zat, waardoor hij weer ‘ging wandelen’, gas terugnam, voldoende tot rust kwam om werkelijk samen te zijn met God.
God is meer geïnteresseerd in hoe diep de waarheid gaat dan in hoeveel we weten. Voor wie wenst dat God concreter wordt, ligt misschien een deel van het antwoord in het vertragen van ons leven tot een geestelijke wandelsnelheid. Vervolgde mensen worden er door omstandigheden toe gedwongen zodat ze God kennen in plaats van Hem enkel te dienen. Als we het advies van Wang Mingdao overnemen, hebben wij misschien een cel nodig, maar als hij gelijk had, wordt die cel wel een tuin.
Een andere Chinese evangelist begon zijn werk in de jaren tachtig, toen bijbels in zijn land heel schaars waren. Aan de honderd mensen die gemiddeld per week tot geloof kwamen kon hij geen bijbel geven maar hij had wel hun geestelijke groei op het oog. Hij bedacht een methode van ‘zelfbediening’. Hij koos uit de bekeerlingen willekeurig vijf mensen en zei; U gaat elke week een groep van twintig mensen leiden.’Hij ging naar een riviertje en verzamelde vijf grote gladde stenen. In elke steen kraste hij een bijbelvers. Hij gaf elk van hen een steen en zei; ‘Geef de steen elke week aan een ander lid. Laat hen leven met dit vers op de steen, erover nadenken, erover bidden, de steen meenemen als ze op het land gaan werken, hem naast de kom rijst leggen als ze eten, hem onder het kussen leggen als ze slapen, en steeds God vragen om door deze woorden te spreken. De daaropvolgende week, als jullie samenkomen, moeten jullie luisteren naar wat God hen verteld heeft over het vers op de steen. Zolang de persoon de steen vasthoudt, mag hij of zij niet onderbroken worden. Wanneer de steen wordt losgelaten, mag de discussie zich uitbreiden naar anderen. Als iedereen een week heeft geleefd met het vers op de steen, ruil de steen dan met een andere groep en doe hetzelfde.  Na verloop van tijd ontdekte de evangelist tot zijn verwondering dat bijna iedereen nog geloofde. Hij zei; ‘Ik wil niet dat ze te snel te veel van de waarheid ontdekken. Dan zouden ze de slechte eigenschap verwerven om nooit toe te passen wat ze weten. ‘Eén vers pers week is een goed tempo. Het vertraagt hen zodat ze gaan geloven in het tempo van de hartslag. Het is gevaarlijk om de Waarheid sneller te leren dan we haar in praktijk kunnen brengen. Wij zijn in de eerste plaats geschapen om met elkaar een gemeenschap te vormen en pas in de tweede plaats om te dienen. Hoe triest is het dat velen van ons in de tuin werken voor de Schepper maar nooit door de tuin wandelen met de Schepper! Volgens de vervolgde christenen moeten we tot elke prijs de uitnodiging aannemen om met God te wandelen in zijn tuin. (overgenomen uit 12 ontdekkingen van de Vervolgde Kerk)

Komen bovenstaande woorden u bekend voor? Ze werden eerder voor het kerkblad aangeleverd als ontdekking uit de Vervolgde Kerk. Nu we als gemeente bezig zijn na te denken over het thema ik geloof, leek het gepast nog eens terug te bladeren in ontdekkingen uit de Vervolgde Kerk. We kunnen immers van elkaar leren.

OD werkgroep te Beekbergen.

 
< Vorige   Volgende >