Logo PKN

Menu

Een waargebeurd verhaal PDF   E-mail
De laatste zaterdag van November ging ik naar mijn kapper.

Ik was nog een beetje vroeg en ik was de enige klant. Ik ga graag naar deze kapper, waar ik al vele jaren trouw kom, omdat hij echte gesprekken met je heeft en waarbij hij soms zo enthousiast kan vertellen dat hij de tijd  vergeet. Ik verdenk hem er zelfs van dat hij extra tijd reserveert voor zijn afspraken, omdat hij anders niet genoeg tijd heeft om een gesprek af te ronden.
Ik vroeg hem hoe het met hem ging want ik wist dat hij een moeilijke periode achter de rug had, waardoor hij zijn werk niet meer had kunnen doen. In die tijd moest hij het werk overlaten aan zijn personeelsleden en was hij soms alleen in de zaak om een “bakkie” te doen met zijn klanten. Ik vroeg hem of hij weer helemaal was genezen van zijn kwaal waarbij hij zijn ellebogen niet meer kon optillen, voor een kapper een onoverkomelijke handicap. Hij antwoordde dat het geweldig ging, het kon niet niet beter.
“Ja”, zei hij “ik kan alles weer doen en ik ben helemaal top”. Ik proefde in zijn woorden dat er nog meer was dan alleen zijn aandoening aan zijn schouders waarvan hij was genezen. Dus ik bleef vragen wat er precies allemaal gebeurd was. Hij vertelde dat hij, toen de klachten waren  begonnen, van de dokter te horen had gekregen dat een operatie niet mogelijk was en dat hij geduld moest hebben.  Vooral wandelen zou volgens de dokter  het gunstigste effect hebben op een eventuele genezing.  “Dus dat deed ik” zei de kapper “wandelen tot ik een ons woog”  en dat wandelen had hem uiteindelijk helemaal genezen. Ik vroeg hem of hij zichzelf was tegengekomen en hij antwoordde: “ja en niet alleen mezelf”. Ik begon steeds meer te vermoeden dat hij iets niet durfde te vertellen en ik moedigde hem aan om door te gaan. Hij aarzelde en zei dat ik hem misschien wel gek zou vinden, maar ik wist hem te overtuigen dat ik dat niet van hem zou denken en ik bleef aandringen. Toen kwam het hoge woord eruit: hij had God ontmoet bij zijn wandelingen en God had hem geantwoord op zijn aanklacht waarom hem dit nu moest
overkomen. 2012 was voor de kapper een heel slecht jaar geweest, zijn leven was
voorbij, zo verklaarde hij. Nieuwjaarsdag 2013 wilde hij een nieuwe weg inslaan en riep hij dat dat jaar voor hem geweldig zou worden en hij geloofde zijn eigen eed daarop. Nog geen 3 weken later zat hij dus bij genoemde specialist die hem vertelde dat hij niet meer zou kunnen werken. Zijn woede en verdriet reageerde hij af op God, aan wie hij daarvoor nog nooit aandacht had geschonken. “Als U bestaat, waarom laat U dit toe” riep hij vertwijfeld naar omhoog tijdens zijn lange wandelingen.  En God antwoordde, dat Hij hem toch alles had gegeven waar hij dankbaar voor zou moeten zijn: een leuk gezin en een goed lopende kapperszaak. God zei hem dat Hij alleen maar het beste met hem voor had en altijd zou hebben. Thuis gekomen zocht hij in zijn bijbel die ergens onder het stof op zolder lag naar de tekst die God hem in het hart gegeven had en hij vond Jeremia 29: “Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de Heere. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u toekomst en hoop te geven. Dan zult u Mij aanroepen en heengaan, u zult tot Mij bidden en Ik zal naar u luisteren. U zult Mij zoeken en vinden, wanneer u naar Mij zult vragen met heel uw hart.”
Dat werd het begin van een leven met God, Hij bad en God antwoordde. Hij twijfelde aan zichzelf of het wel echt allemaal gebeurde en telkens thuis gekomen zocht hij de woorden op die God tot hem sprak in zijn bijbel en hij vond ze, hij was niet gek aan het worden, maar het stond er echt. Hij veranderde en hij werd weer een leuke echtgenoot en vader.  De kapper wilde niet vertellen waarom 2012 zo’n zwart jaar voor hem was geworden, maar ik voelde zijn schuldgevoelens daarover. Inmiddels gaat hij naar de kerk met zijn vrouw en 2013 werd volgens hem het beste jaar wat hij ooit had gehad. Maar dat was niet het einde van zijn verhaal er kwam nog iets veel mooiers. Op een dag was hij in de schuur bij zijn motor en hij dacht aan Piet een klant, met wie hij eerder ook tochten had gereden op de motor.” Ik wou dat Piet hier vandaag zou kunnen zijn” dacht hij om samen met hem de nieuwe uitlaten van zijn motor te bewonderen. Die gedachte liet hem maar niet los. Even later stond zijn assistente bij hem om te zeggen dat er iemand voor hem in de zaak was. Hij ging naar binnen en daar zat Piet. Samen gingen ze naar de schuur om naar de motor te kijken en toen hun enthousiasme daarover gekoeld was, dronken ze koffie. De kapper vroeg naar Piet zijn arm, waar een zenuw bekneld zat waardoor hij zijn werk niet meer had kunnen doen. Piet vertelde hem dat dat niet meer zo belangrijk was en vertelde vervolgens dat hij in het ziekenhuis was geweest en dat men daar had ontdekt dat hij een tumor in zijn nek had. Maar dat was nog niet het ergste, hij had ook een tumor in zijn longen. Maar ook dat was nog niet het ergste, men had ook ontdekt dat hij een agressieve vorm van botkanker had en dat hij waarschijnlijk de kerst, 3 weken later niet meer zou halen. Zijn leven was voorbij zei Piet tegen de kapper. Dat was precies ook de formulering die de kapper zelf had gebruikt  een jaar daarvoor. God gaf hem op zijn hart om te bidden en hij vertelde Piet wat hij zelf dat jaar allemaal had ervaren en Piet vond het goed dat de kapper met hem bad. De kapper had nog nooit eerder met iemand gebeden, maar hij voelde dat hij moest en dat God Piet wilde genezen.
Ondanks dat Piet niet in God geloofde. Piet bedankte hem na het gebed en ging naar huis. Een paar weken later kwam Piet met zijn vrouw in de kapperszaak, inmiddels in een rolstoel, en zei tegen de kapper dat het steeds slechter ging en dat het einde nu snel zou naderen. De kapper geloofde nog steeds voor de volle 100% dat Piet toch zou genezen, want God had het hem immers zelf gezegd. De weken gingen voorbij en begin februari zouden de kapper en zijn vrouw op vakantie gaan, toen er werd gebeld: Het was Piet, hij zei dat hij in het ziekenhuis was geweest en  op de scan was niets meer te vinden, hij was volkomen genezen en hij wilde de kapper bedanken. De kapper liet al zijn klanten in de steek en ging naar Piet met een grote bos bloemen en zei tegen hem:  “ bedank mij nooit meer hiervoor, maar bedank alleen Hem in de hemel, elke dag van je verdere leven”.
N.N.

P.S. de echte naam van Piet is i.v.m. privacy redenen gewijzigd.

 
< Vorige   Volgende >