Logo PKN

Menu

De Heer is mijn herder, mij ontbreekt niets PDF   E-mail
Maar een zieke wordt niet beter...
Deze woorden van David uit Psalm 23 willen ons iets leren. Dwars door Davids tegenslagen, lijden, fouten, angsten heen kent hij God in al zijn omstandigheden. David zoekt God. De woorden die David hier gebruikt, gaan over geloof, vertrouwen, hoop. De psalm gaat over een Herder die weet heeft van de duisternis, van het ravijn, van de angst voor wilde dieren. Het gaat hier om meer dan om grazige weiden, meer dan om welvaart. Het gaat om het Leven - het Leven met God, dat Jezus is komen brengen. Oneindig leven, niet alleen voor de toekomst, maar ook voor het hier en nu. Het leven van God is oneindig in Hem geborgen.
Als een schaap valt, zich zeer doet, dan pakt de Herder het op en draagt het. En nodigt ons uit: 'Kom tot Mij met al je vragen, verdriet, moeite, pijn. Ik wil jou Mijn vrede geven. Ik laat jou niet alleen, ook al voelt dat misschien wel zo. Geloof, vertrouw Mij.
God gaat soms andere wegen dan wij kunnen bedenken. En dat kan moeilijk zijn, want wij willen het kunnen begrijpen. 'k Moet denken aan een ander verhaal uit de Bijbel, uit Mattheus 14:22-33. De discipelen hadden Jezus aan land gezet, omdat Hij alleen wilde zijn om te bidden. Na dat gedaan te hebben, staken zij met de boot het meer over. Toen het schip midden op het meer was, kwam er zwaar weer opzetten en werd het schip geteisterd door een hevige storm. Tijdens dat spannende gebeuren zien de discipelen iemand op hun toelopen. Zij worden bang en schreeuwen het uit: 'Een spook!' De discipelen verkeren in een noodsituatie. Ze zijn zo bang. En dan lezen we dat Jezus in hun noodsituatie ingrijpt. Hij overstemde de storm en zegt: 'Wees niet bevreesd, houd moed! IK BEN HET.'
Dan lezen we over Petrus, over hoe de woorden van Jezus zijn angst direct omzet in moed. Hij wil naar Jezus toe en zegt: '0 Heer, als U het bent, laat mij dan tot U komen over het water.' En Jezus zegt: 'Kom!' Petrus stapt dan in vol vertrouwen overboord en loopt naar Jezus toe.
En dan zien we het gebeuren......dat Petrus' wandelen van het ene op het andere moment een wankelen wordt. Kwam dat omdat de omstandigheden plotseling waren veranderd? Helemaal niet! Alles was hetzelfde gebleven: de wind, het water, Jezus in de buurt. Het enige wat was veranderd, was de richting waarin Petrus keek. Ziende op Jezus ging het goed. Ziende op de omstandigheden ging het mis. Hoe herkenbaar! Wat doen wij op die momenten, wanneer omstandigheden ons in de greep hebben, overspoelen? Wat doe jij? Wat doe ik?
Petrus schreeuwt het uit en zijn schreeuwen is een bidden: 'Here, redt mij! Help mij!' Jezus komt hem te hulp en steekt Zijn hand uit en zegt: 'Oh, waarom twijfel je aan Mij?'
Een aantal jaren geleden, ik was toen 48 jaar, geraakt door mijn eerste kanker en heel ziek. De artsen maakten zich grote zorgen om mij. De ene na de andere arts kwam kijken. Ik had hevige pijnen. Toen er opnieuw een nieuwe arts kwam kijken, zat mijn man naast me. Het was een Chinese arts, die slecht Nederlands sprak. Haar eerste vraag was: 'Bent u clisten?' Ik weet dat ik dacht: 'Wat een stomme vraag, help me.' Maar goed, ik ben christen en zei: 'Ja.' Toen zei zij: 'U ziek, u heel ziek, u zo kijken' en zij keek naar beneden en zei toen: 'Niet goed, u zó kijken' en zij keek naar boven en zei: 'God is erbij.'
Na haar woorden gebeurde er iets in het hart van mij en mijn man. Waren mijn omstandigheden veranderd? Nee, maar onze kijkrichting wel. God was erbij en heeft ons door die zware weken heen gedragen. Niet uit te leggen, maar zo waar! Het helpt ons nog altijd.
Wanneer ingrijpende gebeurtenissen ons overvallen, helpen wij elkaar door de vraag van de arts te herhalen: 'Bent u clisten?’
Wat doen wij als omstandigheden ons in de greep hebben? Kunnen wij dan net als David zeggen: 'De Heer is mijn herder en mij ontbreekt niets...'?
Van Rita Renema-Mentink (ingekort),
initiatiefnemer ‘als kanker je raakt’.
 
< Vorige   Volgende >