Logo PKN

Menu

87 De Schuur en …. het afval. PDF   E-mail
87 De Schuur en …. het  afval.

Even duiken in de herinnering. Kent u nog die slagzin van het Tarvobrood?
“Het enige, wat je weggooit, is de verpakking”. Die verpakking was een papieren zak met een blauwe opdruk en een plaatje van een Zeeuwse boer in klederdracht met een halsdoek met zilveren knoop,  op zijn hoofd een bolhoed met brede rand. Bij dit brood zou je niet in de verleiding komen de kapjes en de korstjes weg te gooien. Gesuggereerd wordt, dat je dat bij ander brood wel gewoon deed. Kapjes, korstjes en brood van de vorige dag: in de pedaalemmer, of naar de eendjes of naar de kippen. Bleef het daarbij maar beperkt. Recent onderzoek laat zien, dat in Nederland per hoofd van de bevolking per jaar 41 kilo eten weggegooid wordt. U doet dat niet, ik ook niet, nee, dat doen die anderen.  Je zou dan toch verwachten in Den Haag: “Is het de minister bekend …… etc.?” Kamervragen, waar eigenlijk geen vragen over gesteld zouden moeten worden.
December. Maand van de Sint en zijn ‘veeg-zwarte’ Pieten. Maand van de cadeaus onder de kerstboom; een van elders overgewaaide gewoonte . Alles mooi verpakt met een gedicht van de Sint er op of extra versierd met een lint en hulsttakje-met-bes. Uitpakken, en het enige wat je weggooit is de verpakking, hoe mooi ook ingepakt. “Wat zou er in zitten…?” 
Bij De Schuur komen we het omgekeerde tegen; ja, echt. Iemand ging weg met een aantal in gelijste posters  en een  borduurlap. De posters waren niet om aan te zien en de borduurlap was een stuk ingelijst geduldwerk. Maar hier ging de inhoud de container in; het was de koper te doen om de verpakking, de omlijsting. Hij verzaagde die en gebruikte die om het eigen schilderwerk in te lijsten. Ja, zo bekeken gaan die posters en die borduurlappen veel te goedkoop weg, de lijsten zijn vaak al waardevol, gezien wat die in de winkel nieuw kosten. Afval van waarde. 
Gelukkig komt men er steeds meer achter, dat wat in de moderne maatschappij  ’er af valt’,  ‘over is’, toch best van waarde blijkt te zijn. Je moet er wel oog voor hebben (en regelmatig in De Schuur rond komen kijken!). En soms wordt het dan de omgekeerde wereld.
Op 9 december om 3 uur sluit De Schuur haar deuren en gaat op kerstreces tot 1 februari 2018.
Wat het jaar 2017 betreft, ik hoop dat u, met achterlating van de tierelantijnen, de rimram, de bijzaken, de teleurstellingen en verdrietigheden (‘afval’) van dat jaar, het goede ervan meeneemt het nieuwe jaar in, het jaar onzes HEREN, anno DOMINI 2018.
Goede weken toegewenst!
Anne Schiebaan  


 
< Vorige   Volgende >